Wybór działania zależy od gatunku, siedliska i faktycznej uciążliwości. Popularne skróty dotyczące jednego terminu usuwania gniazd albo uniwersalnego odstraszacza mogą prowadzić do błędów i niepotrzebnego cierpienia zwierząt.
Nagła sytuacja wymaga wstrzymania czynności zagrażających zwierzęciu i uzgodnienia bezpiecznej pomocy. Nie należy kończyć zamykania otworu, licząc, że ptak wydostanie się później inną drogą, której nikt nie sprawdził.
Montaż siatki lub innej bariery powinien następować po rozpoznaniu gatunku i sposobu użytkowania miejsca. Najważniejsze są brak uwięzienia zwierząt, właściwe uzgodnienia oraz możliwość późniejszego sprawdzania i utrzymania zabezpieczenia.
Ryzyko wynika z konkretnego miejsca i skali problemu. Niewielkie zabrudzenie otwartego parapetu wymaga innego postępowania niż duże nagromadzenie odchodów na zamkniętym strychu albo ptak uwięziony w siatce.
Budynek oferuje wiele różnych miejsc, od odkrytego punktu odpoczynku po ukryte schronienie. Ocena powinna uwzględniać konstrukcję, dostęp do pokarmu i otoczenie, ponieważ jeden rodzaj zabezpieczenia nie pasuje do wszystkich sytuacji.
Ptaki mogą rozpoczynać i kończyć lęgi w różnych terminach, a część miejsc ma znaczenie także poza rozrodem. Bezpieczny harmonogram prac opiera się na rozpoznaniu siedliska, nie na założeniu, że po określonym dniu wszystkie otwory są puste.
Określenie ptaki na elewacji jest zbyt ogólne do zaplanowania prac. Gatunki różnią się sposobem korzystania z budynku, a zablokowanie jednej szczeliny może mieć inne skutki niż ochrona otwartego parapetu.
Gołębie, kawki, wróble czy mewy mogą korzystać z zabudowy w różny sposób. Zanim wybierzesz zabezpieczenie, ustal gatunek i funkcję miejsca: odpoczynek, żerowanie oraz lęg wymagają odmiennych decyzji.